Welkom op mijn Pieterpad-pagina

Strabeek(Valkenburg)-Maastricht-Pietersberg Zondag 6 november 2005 15 km We zijn gisteravond gezellig Valkenburg in geweest en hebben heerlijk gegeten met een lekkere fles wijn erbij. In het hotel terug zijn we direct in bed gedoken en als een blok in slaap gevallen. Vanmorgen weer op tijd wakker om stipt om 8 uur aan te vallen aan het ontbijt. We zijn de eersten en dat is natuurlijk niet zo vreemd want het tenslotte zondagmorgen 8 uur. Na een flink ontbijt beginnen we dus echt aan de allerlaatste etappe van het Pieterpad. Vanuit het gehucht Strabeek lopen we direct richting het Geuldal. Het is er prachtig, de zon komt er al door en in het bos zijn alleen een paar vroege joggers of mensen die hun hond uitlaten. Het is soms aardig klimmen, zeker als we het Geuldal weer verlaten maken we een behoorlijke klim en komen uit in Terblijt. In het dorp is het ook nog rustig en we hebben een prachtig uitzicht op Maastricht. We dalen af richting Bemelen en lopen langs de voet van de Bemelerberg waar we natuurlijk de mergelgrotten niet kunnen missen. Dan komen we op een doorgaande weg, de Bemelerweg en zo lopen we Maastricht binnen. Vanaf het station is het dan nog 4 km. Aan de andere kant van de Servaasbrug drinken we eerst nog koffie met een flink stuk echte Limburgse Vlaai erbij. En dan pakken we de route naar de Pietersberg op. Het begint nu toch wel een beetje te kriebelen, het allerlaatste stukje van het Pieterpad helemaal in het zuiden van Nederland. Vorig jaar begonnen in het noordelijkste stukje in Pieterburen en nu lopen we hier. Als we de Pr. Bisschopslaan oversteken en de Luikerweg opgaan begint het omhoog te gaan. We komen langs het Fort St.Pieter waar we op terugweg nog even willen kijken en langs het café Berglust waar we straks de oorkonde kunnen ophalen. Maar nu eerst naar het eindpunt. Op de berg is het al aardig druk, het loopt al tegen twaalven. Het laatste stukje is door het bos. Eindelijk komen we er dan, het eindpunt. Er is een soort van monument, waar we natuurlijk foto’s maken. Na 480 km lopen en 2 jaar lang genieten van prachtige stukjes Nederland en heel veel heerlijke dagen en weekenden is het doel bereikt. Het is klaar, het hoofdstuk Pieterpad is uit.

Sittard-Strabeek (Valkenburg) Zaterdag 5 november 2005 21 km Dit wordt het laatste weekendje Pieterpad. Vandaag willen we in Sittard starten en in Valkenburg overnachten, zodat we morgen op tijd aan de laatste etappe van Valkenburg naar Maastricht kunnen beginen en de Pietersberg kunnen bereiken. We vertrekken niet zo heel vroeg, we hoeven immers vanavond niet weer terug naar huis. Om half 10 rijden we weg uit Scherpenzeel en het is bijna half 2 wanneer we het station Sittard uitlopen. Het is behoorlijk fris en er staat een straffe wind. We lopen de stad door en kopen onderweg een dunne sjaal voor Joop. Met die wind kun je die best om hebben. Via de winkelstraat lopen we Sittard uit en komen uit op een behoorlijk stijgende weg met 7 kapelletjes. Het zijn de 7 voetvallen en schijnt uniek te zijn in Limburg. Ook komen we langs de kapel van de heilige Rosa. Via bos en akkers komen we uit in Windraak. Daarna gaan we het bos weer in. We gaan omhoog en omlaag met trappen en we hebben ondertussen prachtige uitzichten. De zon komt er zowaar door. Windraak Via Puth en Spaubeek lopen we langs een oude grindgroeve en schietterrein richting Schimmert. Het is een kaal en winderig stuk. Als het minder koud zou zijn, was het hier vast prachtig wandelen. Nu is het guur en onaangenaam. We besluiten niet boven langs Schimmert te lopen, maar door het plaatsje zelf heen. We hopen dat het tussen de huizen wat beschutter is en we iets meer afleiding hebben. Ook hebben we zin aan warme koffie of chocomel, maar er is geen kroeg of tent open waar we even kunnen zitten. We lopen dus maar door en even later komen we weer op de echte route. Het laatste stuk naar Valkenburg is prachtig. We wandelen door het bos met een aantal mooie vennetjes. In Valkenburg zoeken we ons hotelletje op waar we een pilsje nemen en voor de trek een paar bitterballen. Heerlijk en welverdiend. Het eind is nu toch echt in zicht.

Pey – Sittard zondag 2 oktober 2005 17,5 km We vertrekken om 10 voor 9 uit Maarn, stappen in Utrecht en Roermond over en komen om kwart over 11 aan in Echt. Vanaf het station is het nog een behoorlijk stukje lopen voordat we op de route zijn en we kunnen beginnen aan de officiele etappe van vandaag. Vanaf Pey lopen we richting het plaatsje Slek. In de plaatselijke kroeg drinken we een kopje koffie tussen de luidruchtige stamgasten. Ze kunnen nog zo hard praten, verstaan doen we het Limburgs toch niet. De koffie wordt heel ouderwets geserveerd met een plastic filter op het kopje. Zeer bijzonder, maar het smaakt lekker. We wandelen verder en lopen over een smal pad langs het water en even later langs de maisvelden. Vlak voordat we richting Susteren moeten is er een routewijziging. Vanaf dit punt tot het einde van de etappe. Ik had het al op Internet gezien en de route uitgeprint, dus we kunnen ook de beschrijving volgen. Dat is toch wel fijn want ondanks dat het op de meeste plaatsen erg goed is aangegeven, zie je een markering snel over het hoofd. Vanaf de routewijzing gaat het bijna direct Duitsland in. We komen door een paar piepkleine Duitse dorpjes en bij Millen komen we weer in Nederland. Het laatste stuk in Sittard lopen we helemaal langs het water. Via de Begijnehofstraat komen we in de winkelstraat van Sittard tussen het winkelend publiek terecht; het is koopzondag. We hebben absoluut geen zin om te winkelen dus lopen we zo snel mogelijk door naar het station. We hebben wel trek aan iets lekkers en kopen op het station een frietje en nemen de trein naar huis. Het eindpunt komt in zicht. Nog 35,5 km. De St. Petruskerk in Sittard.

Roermond-Pey Zondag, 25 september 20,5 km De route van vandaag is een voedselroute. Waarom? Lees mee. We vertrekken vroeg, om half 9 met de auto naar Maarn. Daar stappen we op de trein. In Utrecht stappen we over naar Roermond. Twee en een half uur later kunnen we beginnen aan de etappe van vandaag. We worden eerst een klein rondje door Roermond langs de kerk en V&D geleid. Maar snel lopen we de stad uit en komen door het park van Kasteel Hattem. Hier is ook een oorlogsmomument voor militairen die in Indië en andere buitenlandse missies zijn omgekomen. Er is pas een herdenking geweest want er staan heel erg veel kransen.

Het is behoorlijk indrukwekkend en nemen even tijd om langs al die namen te lopen van meest hele jonge mensen. Een paar kilometer verder komen bij onze eerste voedselbron. We lopen langs een grote appelboomgaard, waar gigantisch veel en grote appels aan de bomen hangen. Er liggen er ook voldoende op de grond en we stoppen er een paar in de rugzak. Het landschap is mooi en lijkt hier al iets heuvelachtig. Wanneer we door St. Odiliënberg zijn gelopen, overigens een prachtig plaatsje aan de Roer, komen we in een bos met heel veel tamme kastanjebomen. We hebben al meer tamme kastanjes zien liggen op de vorige routes, maar die waren nog niet rijp of loos. Maar hier liggen de dikke kastanjes rijp op de grond. Ik vind ze heerlijk, dus stop mijn zakken vol. Tijdens het lopen knabbel ik er heel wat weg. Alleen gaat dat bij één kastanje mis en schiet me een paar stukjes in mijn luchtpijp. Met een hoestbui van een kwartier, verstoor ik de stilte en rust in het bos. Uiteindelijk raak ik de kruimeltjes toch kwijt. We zijn dan bijna in Montfort. We willen eigenlijk even wat drinken op een terras, maar langs de route komen we niets geschikts tegen, dus lopen we maar door. Eerlijk gezegd valt ons dat in Limburg wel tegen. Limburgers staan toch bekend om gezellige eters en drinkers maar de restaurants in de dorpen zijn op deze prachtige dag gewoon dicht of het terras is opgeruimd. Niet erg uitnodigend dus. De laatste voedselbron is een paar hazelnootbomen aan de rand van het dorp. Ook hiervan stoppen we een handvol in onze zak. Lekker voor straks in de trein. Het laatste stuk richting Pey is eerst langs een bosrand en dan nod een stuk door het bos. We komen bij het eindpunt van deze etappe in Pey, maar moeten nog 1,5 km naar het station Echt. De stoptrein naar Roermond vertrekt maar 1x per uur en we hebben nog tijd voor een biertje met olijven op het terras. We hebben geluk gehad met het weer. Er is regen voorspeld, maar we hebben geen druppel gehad. En we hebben een mooi stukje Limburg, met een heel afwisselend landschap, gelopen.

Venlo-Roermond 31 km Zondag 11 september Het heeft vannacht vreselijk geregend en geonweerd. De verwachtingen zijn voor vandaag, vooral in het zuiden, nog niet best. Maar ‘s ochtends is het droog, dus we besluiten wel te gaan. In Ede Wageningen is de trein 10 minuten te laat waardoor we de aansluiting in Nijmegen missen en bijna een uur moeten wachten. We komen dus om 11.00 uur in Venlo aan i.p.v om 10.00. De afstand vandaag is 31 km !! Omdat we vanavond toch niet zo laat thuis willen zijn, besluiten we er flink de pas in te zetten. We zijn met z’n tweeën, Squall hebben we thuisgelaten, dat loopt wel iets makkelijker. Vanuit het station Venlo lopen we eerst langs het spoor. Als we daarna de Onderste Molenweg ingaan zien we in de verte een grote, zwarte hond, denken we. Hij snuffelt wat lang de weg en er is niemand bij. Als we dichter bij komen vind ik de hond er wel een beetje vreemd uitzien en Joop ziet dan dat het een varken is. Hij scharrelt heerlijk eikeltjes bij elkaar en dan verschijnt zijn vrouwtje. Met nog 2 buldogs en op blote voeten is ze ‘Bonaparte’ aan het uitlaten. Ze roept hem, maar goed luisteren doet ie niet. Zeker geen puppycursus gedaan . Via een mooie route langs een zandafgraving en door het bos komen we uit in Tegelen. De route gaat door één van de buitenwijken, langs een kipkar-monument het bos weer in. Even later lopen we langs de grens met Duitsland. In Duitsland lopen we boven langs een steile wand. Het is een unieke steilrand, ontstaan door oude afzetting van de Rijn en Maas. We gaan langs een schuilhut en een zandkuil en we zakken weer langzaam naar beneden. Het valt ons op hoe stil en rustig het hier is.We komen een enkele fietser tegen, maar daar houdt het mee op. Uiteindelijk komen we bij een oude grensovergang, waar we bij Café de Grens op terras even uitrusten. We zijn dan al bijna op de helft. De tweede helft gaat weer verder door het bos. Pas bij Swalmen als we over een bruggetje de Swalm over steken, komen we weer in het open veld. Van Swalmen naar Boulkoul is het een klein stukje door het bos, maar hier zien we meer mensen omdat we hier toch dichter bij de bewoonde wereld wereld zijn. Vanaf Boulkoul krijgen we het toch wel zwaar. We stoppen nog 5 minuten bij een bankje en bellen even naar huis. De laatste kilometers in Roermond zijn vreselijk. We komen via het oosten binnen en dat is een saai stuk. We zien alleen bedrijven en kantoren. Maar als we door de tunnel onder het spoor doorlopen naar het station hebben we toch weer een heerlijk voldaan gevoel. We proberen bij het cafe voor het station een biertje te drinken. Na 10 minuten is er nog niemand buiten op het terras geweest en ook nadat ik binnen 2 biertjes besteld heb, komt er niks. De trein vertrekt 1x per uur, dus na 20 minuten op het terras hebben gezeten, kopen we een heerlijk koel blikje bij de kiosk en verdwijnen in de trein. Nog 74 km naar Maastricht. de St. Pietersberg is in zicht.

Swolgen – Venlo Zondag, 4 september 2005 21,5 km We hebben heerlijk geslapen op camping De witte Vennen in Oostrum. Gisteravond zijn we nog op de fiets naar Venray gereden en hebben op een terras gegeten. Het is net vakantie. Vanmorgen om 9 uur vertrekken we en nadat we de camper weer bij het station hebben geparkeerd, fietsen we naar Swolgen. De fietsen zetten we opnieuw bij de kerk. Het is zondagmorgen 10 uur en de kerk is net begonnen. De wandeling begint eigenlijk al direct door het bos. Squall kan dus lekker los lopen. We komen over leuke paadjes en bruggetjes, waaronder het knuppelbruggetje. Het loopt heerlijk koel door het bos. We zien er tegenop als het straks warmer wordt en we door open velden moeten. Maar voorlopig kan Squall nog steeds los lopen voornamelijk in de schaduw. Het is ongeveer 12 uur als we het bos uitkomen en op een bankje een broodje eten. Squall kan even uitrusten. Het stuk daarna naar Grubbenvorst loopt langs de weg en het is al behoorlijk warm. Uiteindelijk komen we in Grubbenvorst aan waar het vol is op de terrassen. We vinden een plekje en drinken onze eerste kopje koffie van die dag en nemen een kop mosterdsoep. Om half 2 gaan we verder. We moeten nog ongeveer 10 km en willen de trein van half 4 halen, want in Venray hebben we afgesproken met Rijk en Jenny die heel toevallig ook in deze omgeving zijn. Het wordt dus behoorlijk doorlopen in de warmte. Even later komen we aan bij het veer over de Maas. Squall wil het water in en dat is natuurlijk lekker voor hem. Aan de andere kant van de Maas lopen we over de dijk richting Venlo. Squall krijgt het behoorlijk moeilijk. Geen bos, warm wegdek en al veel kilometers gehad. We moeten hem regelmatig water geven, laten hem nog een keer afkoelen in de Maas en bereiken dan Venlo. In de stad is het feest en het is moeilijk door de giga mensenmassa heen te komen. Maar het lukt en we halen keurig onze trein. In Venray staan Rijk en Jenny op het station op ons te wachten. We zoekeneen terrasje en praten onze vakanties bij. Op naar de volgende etappe.

Vierlingsbeek – Swolgen 20,5 km Zaterdag, 3 september Het is twee maanden geleden dat we de laatste etappe hebben gelopen en in Vierlingsbeek zijn geëindigd. Het gevolg van leuke en minder leuke omstandigheden. Het leuke was natuurlijk de vakantie. 3 weken hebben we in Zwitserland en Italië genoten van de rust en vrije tijd. De wat minder leuke omstandigheid was een heel vervelende rug die absoluut niet toestond dat ik lang kon lopen. In de loop van de vakantie ben ik langzaam weer wat opgeknapt en hoewel ik nog steeds last heb, gaat lopen eigenlijk weer heel erg goed. Het is het eerste weekend na de vakantie en we willen weer wat doen en ook weer lekker met de camper weg. Het weer is fantastisch en we nemen Squall mee. Om 12 uur zijn we in Swolgen, eindpunt van de eerste dag. Hier zetten we de fietsen neer bij de kerk. We rijden met de camper naar station Venray waar de camper goed kan staan. Vanaf Venray nemen we de trein naar Vierlingsbeek. Daar beginnen we met de etappe van vandaag. We besluiten niet eerst naar het dorp te lopen, maar langs het spoor, waar we even later de route bij boerderij Makken oppakken. Via Holthees komen we in Smakt. Dit is een bekend (niet bij ons) bedevaartsplaatsje. Hier staat een oude kapel, St.Josef uit 1699. Behalve de kapel, kerk, het klooster en de kroeg ‘het Pelgrimshuis’ stelt Smakt niet veel voor. We lopen langs de spoorlijn verder. Uiteindelijk komen we in het bos. Ha, hier kan Squall lekker los lopen. Ook hier staat weer een kapel, St. Willibrordus. Er heerst een heerlijke rust in het bos en bij de kapel eten we een broodje. We lopen verder door het bos, een klein stukje verharde weg en dan weer het bos in. Via veel stekbedrijven en gigantische afrikanenvelden, komen we in Wanssum. Een giga Deense Dog wil met Squall kennismaken, maar Squall vindt het niet leuk dat hij zo boven hem hangt. De Dog blaft een paar keer gevaarlijk (maar hij doet echt niks hoor), dus ik loop maar snel door. Even later is er een kleine omleiding en komen daarna in Meerlo uit. Op een terrasje drinken we even wat. Dan is het laatste stuk aangebroken naar Swolgen. Squall heeft het de laatste meter zwaar. Het is behoorlijk warm geworden en hij is het zat. Met het uitzicht op de kerktoren, stopt hij ermee. Hij gaat languit in de schaduw op de weg liggen. We rusten een paar minuten, maar dan willen we naar de fietsen. Even later is het zover. Ook deze etappe weer gehaald!!

Zondag 3 juli
Gennep-Vierlingsbeek
16 km

Gisteren zijn we een dag eerder van vakantie teruggekomen dan gepland en dat betekent dat we vandaag nog vakantie hebben. Omdat het een mooie dag lijkt te worden willen we graag nog een etappe lopen. We nemen de trein en bus en zijn om 10 uur in Gennep. We stappen uit op het busstation waar we de vorige keer ons Hymertje geparkeerd hadden. We wandelen het dorp door en aan de rand van het dorp komen we een heleboel andere wandelaars tegen. Er is een wandeltocht als oefening voor de Vierdaagse uitgezet. We lopen pratend met twee wandelaars een stukje met ze mee. Even laten moeten wij rechtdoor het bos in en de wandelaars gaan hun eigen weg verder.
Dit is een stuk ‘Groene streep’, daar is ook de foto op de voorkant van het boekje gemaakt.

We moeten een weg over klimmen en weer opnieuw door het bos verder. Uiteindelijk komen we in het natuurreservaat “Het Quin”. Je kunt ook kiezen om buiten om te gaan, maar wij vinden het wel leuk om tussen de koeien door te lopen.
Ze zijn er overigens wel, maar op flinke afstand, dus echt ‘last’ hebben we niet van ze. Na nog een stukje bos, wat trouwens absoluut niet saai maar heel erg afwisselend is, lopen we het plaatsje Afferden binnen. Hier moeten we doorlopen naar het veerpontje.
Deze vaart continu heen en weer en we kunnen dan ook direct de Maas oversteken. Als we aan overkant zijn, eten we even een broodje. Het is inmiddels erg warm geworden. We hopen dat het laatste stuk afwisselend door wat bossen loopt. Volgens het kaartje wel, maar we lopen via een breed pad door het bos, pal in de zon. Vlak voor Vierlingsbeek worden we aangehouden door een Pieterpadfan. Hij wil weten of we wel eens overnachten en of we dat dan ook bij particulieren doen. We kunnen hem helaas niet helpen. Dan wil hij ons nog een origineel Pieterpad t-shirt verkopen, voor € 17,50. Ook hiervoor bedanken we. We lopen door want de trein rijdt 1x per uur, dus we willen hem niet missen. In Vierlingsbeek eindigt deze etappe bij de kerk. Dan moeten we toch nog een aardig stukje door naar het station.
Maar, lucky we, we hebben een kwartiertje over en tegenover het station ligt een verrukkelijk terras waar we ons welverdiende biertje kunnen drinken.

En ja, deze smaakt weer voortreffelijk.
Met de trein reizen we weer naar huis. Een leuke afsluiting van de vakantie.

Groesbeek-Gennep
Zaterdag 11 juni
14,5 km

Vandaag is het plan als volgt: We rijden met de camper naar Gennep. We fietsen van Gennep naar Groesbeek en lopen de etappe. We halen de fietsen uit Groesbeek op en rijden naar Den Ham en overnachten daar op een camping. Morgen brengen we door met Rijk en Jenny, maar dat heeft niets met het Pieterpad te maken.

In Gennep parkeren we de camper bij het busstation.

Hier kan hij gerust een middagje staan. De fietstocht naar Groesbeek is zwaar over de st. Jansberg. Ook in Groesbeek is het heuvel op en af. Voordat we met het lopen beginnen zijn we dus al behoorlijk moe. We starten precies waar we vorige keer met de bitterballen zijn geëindigd,
cafe Binnen.

We lopen het dorp uit

en even later zijn we in het bos. Dat omgeving mooi en glooiend is, hadden we op de fiets al gemerkt. Met het lopen is dit toch minder zwaar en kun je veel beter genieten van de prachtige uitzichten dat dit glooiende landschap oplevert. Zolas hier bij de zgn. Keizerskop.

Ook een klein stukje verder wanneer we het natuurgebied van de St. Jansberg in gaan is het uitzicht schitterend. Het is een mooie en drukke wandeling. Het weer is prima dus veel mensen gaan voor hun plezier het bos in.

Bij het enige restaurant dat we tegenkomen, de Diepen, drinken we even wat. Daarna lopen we verder via de grensweg, langs de duitse grens dus. Het laatste stuk naar Gennep is lang en saai. Gelukkig hebben we wat te kletsen en loopt het toch nog snel door. We zijn tegen 4 uur in Gennep.
We lopen de Dorpsstraat door en de camper staat nog waar we hem hebben achtergelaten.
Het eerste deel van deze etappe was geweldig, helaas het tweede deel saai. Op naar Vierlingsbeek.